Informator Duszpasterski Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gorzowie Wlkp. 1(31)
25.01.2026

Przesłanie kolędowe 2025

Jak szybko rozkręcił się nam Rok Pański 2026… Pomimo wielu spraw, które są przed nami, warto też ucieszyć się wydarzeniami zaplanowanymi w naszej Wspólnocie Parafialnej. Dlatego to wydanie Informatora jest też streszczeniem naszego przesłania kolędowego na bieżący rok.

• Codziennie jest wiele spraw w nas i wokół nas a my jako Duszpasterze Parafii prosimy, aby każdy dzień wraz z modlitwą miał łaskę błogosławieństwa i przed snem, i po obudzeniu chociażby tymi słowami: Niech Bóg błogosławi ten dom i mieszkańców, szkoły i miejsca pracy; ludzi, z którymi się spotykamy, niech Bóg błogosławi ludzkość i wszechświat cały;
• niech w naszych domach będzie woda święcona/ woda egzorcyzmowana – korzystajmy z niej;
• w dniach 27 lutego – 1 marca przeżywamy wizytację biskupią w naszej parafii. Ta wizytacja to również spojrzenie na wspólnoty parafialne po minionym czasie pandemii, a także odkrywanie radości współtworzenia wspólnot radujących się możliwością świadectwa, łask płynących z sakramentów Kościoła;
• pierwsze misje parafialne, które chcemy przeżyć jako wypełnienie duchowego testamentu pierwszych dwóch proboszczów: ks. kanonika Jerzego Płóciennika i ks. prałata Zygmunta Lisieckiego. Misje parafialne w dniach 9 – 17 maja 2026. Misje parafialne, przez temat Mój Kościół, tak bardzo korespondują z rokiem św. Franciszka z Asyżu, do którego Jezus skierował wołanie: Franciszku, idź i odbuduj mój Kościół. Misje parafialne w tym roku mogą być też takim wołaniem: Drogi Mężczyzno, Droga Kobieto – idź i odbuduj mój Kościół ….. w sobie, w rodzinie, we wspólnocie, gdzie jesteś…

Rok 2026 Rokiem św. Franciszka

Gdy zobaczycie, że już koniec ze mną, połóżcie mnie na ziemi, tak jak przedwczoraj widzieliście mnie nagiego (…)

To ostatnia przed śmiercią prośba św. Franciszka z Asyżu zanotowana przez biografa Tomasza z Celano. Ten, który w swoim życiu nade wszystko pragnął być nagim przed Bogiem, nagim pragnie odejść z tego świata, aby takim też stanąć przed dawcą wszelkiego dobra. Franciszek umiera 800 lat temu, w 1226 r.

Papież Leon XIV postanowił, że w okresie od 10 stycznia 2026 r. do 10 stycznia 2027 r. będzie w Kościele obchodzony Rok św. Franciszka. W dekrecie ustanawiającym Rok św. Franciszka papież wskazał, że nasze czasy nie różnią się tak bardzo od epoki, w której żył Franciszek, i właśnie w tym świetle przykład św. Franciszka jest dziś jeszcze bardziej aktualny i zrozumiały. Gdy miłość chrześcijańska słabnie, szerzy się ignorancja i zły przykład, a ci, którzy wychwalają zgodę między narodami, czynią to bardziej z egoizmu niż z autentycznego ducha chrześcijańskiego; gdy świat wirtualny góruje nad rzeczywistością, spory i przemoc społeczna stają się codziennością, a pokój jest coraz bardziej niepewny i odległy, ten Rok Świętego Franciszka jest okazją do pobudzenia nas wszystkich, każdego według własnych możliwości, do naśladowania Biedaczyny z Asyżu, do jak najpełniejszego upodabniania się do Chrystusa i do tego, by nie zaprzepaścić postanowień dopiero co przeżytego Roku Świętego. Rok św. Franciszka związany jest również z możliwością uzyskiwania odpustów.

Tomasz z Celano zapisał o św. Franciszku: „Zaprawdę bardzo dużo miał wspólnego z Jezusem. Jezusa nosił w sercu, Jezusa na ustach, Jezusa w uszach, Jezusa w oczach, Jezusa na rękach, Jezusa w całym ciele.”. Bracie i Siostro z parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, Ty też w swojej rodzinie, miejscu pracy i odpoczynku, w swojej codzienności możesz być jak Franciszek!!! (I.Ż.)

XI rocznica śmierci ks. Witolda Andrzejewskiego

30 stycznia 2026 r., 11 rocznica śmierci ks. Witolda Andrzejewskiego, który duszpasterzował w latach 70-tych XX wieku w ośrodku duszpasterskim przy ul. Chodkiewicza. Msza św. za Duszpasterza Akademickiego, Kapelana Solidarności, 30 stycznia o g. 18.00 w parafii Niepokalanego Poczęcia przy ul. Mieszka I, gdzie śp. ks. Witold Andrzejewski był proboszczem.

Dzień Życia Konsekrowanego

W święto Ofiarowania Pańskiego przeżywamy w Kościele dzień życia konsekrowanego, bo Ofiarowanie Pańskie jest figurą – obrazem ofiarowania osób konsekrowanych na wyłączną służbę Bogu. Msza św. za Siostry ze Zgromadzenia Jezusa Miłosiernego 01 lutego o godz. 10.30.

Spotkania, nabożeństwa

27.01.26, środa – Apostolat Maryjny zaprasza po Mszy św. wieczornej na spotkanie w świetlicy budynku duszpasterskiego. Zapraszamy również osoby, które chcą przyczynić się do duchowego i liczebnego rozwoju dzieła Apostolatu Maryjnego

30.01.2026 – w Gorzowskiej Katedrze Msza św. za zmarłych biskupów i rządców Kościoła Zielonogórsko-Gorzowskiego o godz. 18.00. Msza św. z procesją do grobów zmarłych biskupów i rządców naszej diecezji

01.02.2026 – po mszy o godzinie 12.00, w dolnym kościele odbędą się jasełka parafialne. Zapraszamy do obejrzenia, do wspólnego kolędowania! Próby trwają, aktorzy ćwiczą swoje role, dopracowują swoje stroje! Podobno ma być wielbłąd... Potrzebna jeszcze widownia! Czy na parafian NSPJ w Gorzowie Wlkp. możemy liczyć?

01.02.2026 – Męska Róża Żywego Różańca zaprasza wszystkich chętnych Panów na spotkanie w sali w dolnym kościele o godz.17.00.

02.02.2026 Ofiarowanie Pańskie – Msze św. o godz. 7.00; 9.00; 18.00; okazja do spowiedzi pół godziny przed każdą Mszą św. W ofiarowanie Pańskie na Msze św. przynosimy świece – gromnice.

02.02.2026 – pierwszy poniedziałek miesiąca. Apostolstwo Pomocy Duszom w Czyśćcu cierpiącym zaprasza na Mszę św. za dusze w czyśćcu cierpiące, 02 lutego o godz. 18.00 po Mszy św. konferencja w kościele i spotkanie organizacyjne w salce na dole.

05.02.2026 pierwszy czwartek – Adoracja Najświętszego Sakramentu po Mszy św. porannej, od godz. 17.00 Adoracja prowadzone przez Przyjaciół Paradyża. Spotkanie formacyjne Wspólnoty Przyjaciół Paradyża po Mszy św. wieczornej.

06.02.2026 pierwszy piątek miesiąca – po Mszy św. porannej wystawienie Najświętszego Sakramentu do Mszy św. o godz. 9.00; okazja do spowiedzi pół godziny przed Mszami porannymi i po południu od godz. 17.15.

Zmiana Tajemnic Róż Żywego Różańca, 6 lutego w piątek po Mszy św. wieczornej zapraszamy wszystkie osoby modlące się w Różach Żywego Różańca i Margaretkach

Intencja Róż Żywego Różańca na luty 2026 – za nieuleczalnie chore dzieci. Módlmy się, aby nieuleczalnie chore dzieci i ich rodziny otrzymały pomoc medyczną i wsparcie, a także, by nigdy nie traciły siły i nadziei.

07.02.26 pierwsza sobota – wspomnienie Imienia Jezus; nabożeństwo zadośćuczynienia i wynagrodzenia za grzechy, którymi ranione jest Serca Matki Zbawiciela po Mszy św. porannej;

Odwiedziny Chorych w domach z Komunią św. w pierwszy piątek miesiąca, 6 lutego odwiedzi ks. Henryk w sobotę, 7 lutego odwiedzi ks. Adam. Nowych Chorych możemy zawsze zgłaszać w zakrystii po Mszy św. lub w Biurze Parafialnym. Możemy zgłaszać, by Nadzwyczajni Szafarze Komunii św. przynosili Jezusa Chrystusa do Chorych w naszych domach w niedzielę.

Spotkanie Dzieci Komunijnych i Rodziców, Opiekunów Dzieci przygotowujących się do spowiedzi i pierwszej Komunii św. w niedzielę, 08 lutego na Mszach św. o godz. 12.00 i 13.30. Na ten dzień przynoszą rodzice świecę sakramentu chrztu dziecka komunijnego. Spotkanie wg proponowanego podziału na Mszy św. o godz. 12.00 Dzieci z Rodzicami ze szkół: Szkoła Podstawowa nr 21; Szkoła Prywatna o Profilu Artystycznym i Szkoła Mistrzostwa Sportowego o godz. 13.30 Dzieci z Rodzicami ze szkół: I Społecznej Szkoły Podstawowej i Społecznej Szkoły Podstawowej Stowarzyszenia Edukacyjnego.

Światowy Dzień Chorego, 11 lutego we wspomnienie Matki Bożej z Lourdes. Msze św. o godz. 7.00; 9.00 i 18.00. Na Mszach św. zostanie udzielony sakrament namaszczenia chorych. Nie bójmy się sakramentu chorych znaku widzialnego niewidzialnej rzeczywistości Boga. Różne dźwigamy choroby i te, które dotykają ciała i atakują psychikę, uczucia, wolną wolę człowieka. Przyjdźmy z tymi chorobami przed oblicze Pana, by przyjąć łaskę sakramentu chorych.

Towarzyszyć dzieciom, ale jak?

Kolejne spotkanie w tym cyklu na temat: Pułapki codzienności – jak nie wpaść w uzależnienia. Prowadzi Łukasz Krzeszowski 13.02.2026 r. o godz. 18.00. w Instytucie Biskupa Wilhelma Pluty, przy ul. 30 Stycznia 1 w Gorzowie Wlkp.

Pogłębiarka

Fundacja Pogłębiarka to społeczność ludzi, którzy poprzez poszukiwanie głębi w sobie oraz w relacjach z innymi zbliżają się do Boga. Misją Fundacji jest pomoc każdemu w zrobieniu kroku w głąb — niezależnie od etapu życia i miejsca, w którym aktualnie się znajduje. W swoich działaniach Fundacja łączy duchowość chrześcijańską z rzetelną formacją ludzką, opartą na psychologii i nauce o człowieku.

W ramach Fundacji działa Przestrzeń Kobiet — projekt dedykowany kobietom. Spotkania „Głębia Słowa” koncentrują się wokół jednego słowa przewodniego, które towarzyszy trzem kolejnym spotkaniom i jest pogłębiane z perspektywy psychologii, pracy z ciałem oraz duchowości.

Pierwsze, premierowe spotkanie tylko dla Kobiet, odbędzie się 31 stycznia o godz. 16:00 w salce w dolnym kościele. Tematem będzie słowo „Dzikość” w ujęciu psychologicznym. Spotkanie będzie okazją do spojrzenia w głąb siebie i odnalezienia swojego autentycznego „ja”. (N.A)

Domowy Kościół a co to takiego?

P.A.: Witajcie, Na wstępie powiedzcie coś o sobie, od kiedy jesteście naszymi parafianami?

Iweta i Artur: W parafii NSPJ mieszkamy od 2022 roku, wcześniej przez kilkanaście lat mieszkaliśmy po sąsiedzku w parafii Pierwszych Męczenników. Jesteśmy członkami Domowego Kościoła czyli gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Zycie (tzw. „Oaza”), który założył sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki.

Dlaczego akurat Domowy Kościół? Bardzo przypadł nam do gustu charyzmat Ruchu Światło-Życie oraz to, że nasz założyciel ks. Franciszek Blachnicki zaproponował w jednym dziele formację dla każdego stanu, od dzieci, przez młodzież po osoby dorosłe, małżeństwa i księży. Zachwyciliśmy się rekolekcjami formacyjnymi, ale też niezmiernie ważnym czynnikiem było i jest poczucie wspólnoty. W dzisiejszych czasach jest to bardzo ważne. Spotykając się na dniach wspólnoty, jeżdżąc na rekolekcje to przede wszystkim spotkanie z Bogiem ale również z drugim człowiekiem. To jest bardzo cenne.

Co Wam daje ta Wspólnota?

Bycie członkiem DK to świadomość, że jest bardzo wiele osób, które tak jak my żyją Bogiem i myślą podobnie jak my, mają podobny światopogląd. W codziennym życiu wspólna modlitwa, modlitwa z dziećmi, rozmowa, dialog oraz formacja to czas tylko dla nas, to czas wzajemnego poznawania w obecności Boga. Bycie członkiem DK jest też świetną okazją do dawania świadectwa, ponieważ niejednokrotnie znajomi czy współpracownicy dopytują, co to takiego jest ten Domowy Kościół. I nawet jeśli sami są niewierzący, to nigdy nie spotkaliśmy się z negatywną reakcją, a często co najmniej z zaciekawieniem. Jeżeli małżonkom zależy na wspólnym wzrastaniu i dążeniu do świętości, to DK jest idealnym miejscem. To też ogromne wsparcie, przede wszystkim od przyjaciół z kręgu, ale też innych małżeństw poznanych w szerszym gronie wspólnoty. W tym roku obchodziliśmy 26 lat małżeństwa i jesteśmy przekonani, że wytrwanie i pokonanie licznych przeszkód nie byłoby możliwe bez DK. To tak jak w przypowieści o domu na skale, tam nie ma obietnicy, że burz nie będzie, za to solidny fundament pozwala je przetrwać.

Pojawiło się słowo Krąg. Opowiedzcie proszę jak wyglądają spotkania Kręgu DK. Krąg tworzy 3-5 rodzin oraz Ksiądz opiekun. Idealnie gdy wszystkie rodziny są z jednej parafii ale nie ma takiego obowiązku. Pierwsze spotkania mogą odbywać się w salce parafialnej a docelowo spotkania kręgu odbywają się w naszych domach. Jedno spotkanie w miesiącu (od września do czerwca), w którym może uczestniczyć cała rodzina. Najpierw przy filiżance kawy i herbaty i bardzo skromnym poczęstunku dorośli dzielą się tym co w ich rodzinach wydarzyło się od ostatniego spotkania. Opowiadają o swoich radościach ale również kłopotach. Wszystko w duchu wolności. Dzieci młodsze jeśli jest taka potrzeba mogą być przy rodzicach, a z biegiem czasu zaczynają wspólne zabawy. Następnie jest część modlitewna i formacyjna. Całe spotkanie Kręgu zamyka się w czasie maksymalnie 3h i kończy się Błogosławieństwem Kapłana.

Jeśli ktoś byłby zainteresowany, to zapraszamy do kontaktu małżeństwa sakramentalne w każdym wieku. Naprawdę warto!

Podajemy nasz adres mailowy: rejongorzow@gmail.com albo numery telefonu do nas: tel: Iweta – 607 609 661, Artur – 664 951 018 Można również zgłaszać się do naszych Księży.

Kardynał Ryś w reklamie?

Kontynuując nasz kącik ostrzegania przed różnymi oszustwami warto wspomnieć o następującym oficjalnym oświadczeniu: „Archidiecezja Krakowska informuje, że nagrania jakichkolwiek reklam z udziałem Księdza Kardynała Grzegorza Rysia, szczególnie promujące suplementy diety, lekarstwa i fundusze inwestycyjne, pojawiające się w przestrzeni internetowej to tzw. deepfake, czyli materiały fałszywe. Ksiądz Kardynał nigdy nie brał udziału w reklamach, a wykorzystanie wizerunku Metropolity Krakowskiego narusza Jego dobra osobiste. Ostrzegamy wszystkich przed manipulacją, dezinformacją i oszustwem. Autentyczne nagrania prawdziwych słów Kardynała Grzegorza Rysia można odnaleźć na stronie internetowej i w mediach społecznościowych Archidiecezji Krakowskiej.
Ks. Łukasz Michalczewski rzecznik Archidiecezji Krakowskiej”. Weryfikujmy, nie wierzmy we wszystko co zobaczymy czy usłyszymy nawet głosem osoby, której ufamy...

25.01.2026 73 Światowy Dzień Trędowatych.

„Mimo postępu w medycynie, mimo wysiłków międzynarodowych organizacji z ruchem Follereau na czele, do tej pory nie udało się wyeliminować trądu, jednej z najgroźniejszych chorób zakaźnych świata. Trąd rozwija się tam, gdzie ludzie żyją w nędzy, bez dostępu do wody pitnej, bez wystarczających struktur sanitarno-medycznych, a chorzy mogą liczyć jedynie na pomoc najodważniejszych misjonarzy(...) Światowy Dzień Trędowatych jest okazją do wsparcia ich heroicznej pracy, która jest wyrazem całkowitego oddania się Chrystusowi w osobach chorych i cierpiących. Dlatego w tę ostatnią niedzielę stycznia apelujemy o pomoc, składając zarazem szczere podziękowania za każdą modlitwę i ofiarę.” Prezes Fundacji Polskiej Raoula Follereau dr Kazimierz Szalata.

25.01.2026 VII Niedziela Słowa Bożego

„Z ustanowienia papieża Franciszka, III niedziela zwykła obchodzona jest w całym Kościele jako Niedziela Słowa Bożego. W tym roku przypada ona 25 stycznia i będzie przeżywana pod hasłem: „Słowo Chrystusa niech mieszka w was” (Kol 3,16). Inicjatywa ta ma sprawić, aby w Ludzie Bożym wzrosła religijna i bliska znajomość Pisma Świętego.” episkopat.pl Gdzie jest moje / Twoje Pismo Święte? Kiedy ostatni raz do niego zajrzałem/zajrzałam?

Statystyka duszpasterska

Drodzy Parafianie, Szanowni Czytelnicy i Wszyscy Drodzy, którzy utożsamiacie się z naszą Parafią, w październiku już tradycyjnie Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego zlecił liczenie wiernych uczestniczących w Mszach św. i przystępujących do Komunii św. podczas danej Eucharystii. To liczenie wiernych w roku 2025 przypadło na niedzielę 19 października. Według statystyk i wyliczeń dokonanych zgodnie ze wskazaniem Konferencji Episkopatu Polski okazało się, że w Mszach Św. naszej parafii uczestniczy 15,00 % ogółu wiernych.

Modlitwa w intencji misji parafialnych

Panie Jezu Chryste, który pragniesz zbawienia każdego człowieka, polecamy Ci Misje Święte w naszej parafii.
Ześlij Ducha Świętego i napełnij łaską serca wszystkich parafian.
Daj nam otworzyć się na Twoje słowo. Spraw, aby czas misji był czasem łaski, błogosławieństwa, pojednania i nadziei. Wszystkim daj łaskę odnowy wiary i pokój sumienia, a rodzinom dar pojednania i miłości. Dopomóż nam dobrze przygotować się i owocnie przeżyć ten czas, abyśmy ratowali siebie i bliźnich.
Bądź światłem i natchnieniem dla misjonarzy, a przez głoszone przez nich słowo, oświeć, uzdrów i uświęć nas. Maryjo, Matko Boża, Pani Cierpliwie Słuchająca, módl się za nami.
Święci patronowie naszej parafii, módlcie się za nami, święci patronowie naszej diecezji, Pierwsi Męczennicy Polscy św. Benedykcie, Janie, Mateuszu, Izaaku i Krystynie, módlcie się za nami. Amen.

Misje Parafialne 09.05.2026–17.05.2026. Proszę, zarezerwuj czas.

Zapraszamy do pobrania październikowego numeru L'Osservatore Romano - wydanie polskie

L'OSSERVATORE ROMANO.

List Pasterski Konferencji Episkopatu Polski na Święto Świętej Rodziny
Bóg marzy o rodzinie, która jest domem dla miłości

Drodzy Siostry i Bracia,

dzisiejsze pierwsze czytanie zaczyna się od bardzo prostych słów: „Pan uczcił ojca przez dzieci, a prawa matki nad synami utwierdził.” To nie jest poezja. To jest Boża logika. Bożym planem jest, by rodzice byli źródłem błogosławieństwa dla swoich dzieci. W świecie nieskażonym złem, ramiona kochających rodziców zawsze byłyby przedłużeniem ramion samego Boga. Każdy z nas zna jednak wiele historii trudnych, przepełnionych bólem, czasem już od samego momentu poczęcia się dziecka. W niedzielę Świętej Rodziny chcemy jednak z całą mocą przypomnieć, że będąc dziećmi Bożymi, wszyscy jesteśmy powołani do głębokich relacji. Nasz dobry Ojciec, który zna nas po imieniu, ma dla nas dobry plan, nawet wtedy, gdy zawiodą najbliżsi.

1. Rodzina - dar i zadanie

Mimo że tak bardzo potrafimy się od siebie różnić, mamy jednak wspólne potrzeby. Każdy z nas, już od pierwszych chwil istnienia, pragnie poczucia bezpieczeństwa, ciepłego przyjęcia, obecności drugiego człowieka, kontaktu czy pocieszenia. Tam, gdzie te ludzkie potrzeby nie były w wystarczającym stopniu zaspokojone, tworzą się rany. Ktoś może powiedzieć: „Ja nie miałem domu jak z reklamy. Były nałogi, była przemoc, było dużo samotności lub poczucia porzucenia”. Nasz Ojciec potrafi jednak z nawet popękanych cegieł zbudować dom. Z Bożą i ludzką pomocą w tym domu też może być ciepło. Bo Bóg naprawdę marzy o rodzinie, która jest domem dla miłości. Właśnie dlatego Ojciec posłał na świat swojego Syna Jezusa, naszego Zbawiciela. Każdy z nas, doświadczając ran, trudów codzienności i grzechów może uchwycić się Jezusa i dać Mu się poprowadzić. To uchwycenie się nazywamy wiarą.

Dzisiejsza Ewangelia pokazuje nam Świętą Rodzinę. Trzy osoby, z których każda jest inna, ale razem tworzą dom. Maryja – słuchająca. Józef – opiekuńczy. Jezus – obecny . Nie konkurują, nie porównują się. Każdy wnosi coś, czego inni nie mają. To jest klucz: w rodzinie nikt nie jest zbędny. Ani dziecko, które dopiero się uczy mówić. Ani staruszek, który już nie pamięta imion wnuków. Ani ten, który nie wszedł w związek małżeński. Ani ten, który codziennie zmaga się z przewlekłą chorobą. Ani przyjaciel, z którym nie łączą nas więzy krwi, ale stał się prawdziwym bratem lub siostrą, będąc przedłużeniem ramion samego Stwórcy. W swojej różnorodności wszyscy jesteśmy niezbędni. A razem możemy stawać się tym, czym była Święta Rodzina: miejscem, gdzie Bóg mieszka między ludźmi. Bo nasz Ojciec naprawdę marzy o rodzinie, która jest domem dla miłości.

2. Piękno sakramentu małżeństwa

Z perspektywy wiary małżeństwo jest czymś więcej niż relacją dwojga osób, które się kochają. To przestrzeń, w której miłość zostaje powierzona Bogu. Gdzie „ja” i „ty” stają się „my” w Jego obecności. Mądre słowa przypominają, że: „miłość bez Boga, kończy się tam, gdzie kończy się siła człowieka”. W małżeństwie sakramentalnym jest inaczej –- tam, gdzie kończą się nasze siły, zaczyna się łaska. Oczywiście, nie dokonuje się to samoistnie. Małżeństwo, jak każdy sakrament, wymaga wiary. To właśnie przez wiarę sakrament małżeństwa staje się prawdziwie owocny. To z jej pomocą małżonkowie mogą wstać po upadku, podjąć pracę nad swoją relacją, przebaczyć po zdradzie, znaleźć sens nawet w trudzie codzienności. Zrobić to, co własnymi siłami byłoby niewykonalne.

Sakrament to nie magia, ale obietnica obecności Jezusa w małżeńskiej codzienności: w pieluchach, rachunkach, ciszy przy kolacji i w dotyku dłoni po kłótni. To uczenie się bycia przy sobie, by umieć być przy współmałżonku. Piękno sakramentu małżeństwa polega na tym, że Bóg zapisuje w nim swój styl miłości: wierny, dyskretny i pokorny. Takiego stylu miłości Jezus chce nas nauczyć. Ten styl najczęściej nie objawia się w spektakularnych cudach, ale w codziennej bliskości. To, co naprawdę piękne, zawsze ma w sobie odrobinę kruchości. Właśnie dlatego małżeństwo, które potrafi być czułe mimo trudności, jest jednym z najpiękniejszych obrazów Boga w świecie.

Kiedy Bóg wymyślił małżeństwo, nie pomylił się. On naprawdę wiedział, co robi. W Jego zamyśle, który objawia nam Biblia, najlepszą ochroną daru rodziny jest małżeństwo. Ten piękny sakrament, jak wszystkie Boże dary, jest równocześnie wielkim zadaniem. W codziennym życiu małżonków ujawnia się nie tylko to, co dobre. Do głosu dochodzą nasze ambicje, zranione ego, zmęczenie, ciche dni i niepozmywane kubki po herbacie. Nasz dobry Ojciec się tym nie gorszy. Przewidział to, wiedząc, że tam, gdzie dwoje ludzi jest tak blisko, nie ma miejsca na sztuczność, że tam może zrodzić się prawdziwa świętość. Doświadczeni małżonkowie często zaświadczają, że do tego codziennego wzrastania w świętości małżeńskiej konieczny jest czas na rozmowę. Nie o finansach, o szkole, o zakupach, ale o sobie; o tym, co w nas żywe. Dlaczego jest to tak ważne? Bo najczęściej miłość nie umiera od wielkich zdrad. Ona ginie po cichu – od braku rozmowy, od ironii, od zmęczenia, którego nikt nie nazwie, od braku czasu dla siebie i ukrywanych pretensji. Zawsze jednak Bóg marzy o rodzinie, która jest domem dla miłości.

Dlatego zachęcamy Was, drodzy małżonkowie, byście po powrocie do domu, zaplanowali w kalendarzu daty najbliższych spotkań ze sobą – czasu, który będzie przeznaczony tylko dla Was. Bez względu na to, czy będzie to romantyczny obiad w restauracji, czy herbata wypita przy kuchennym stole, niech ten czas wypełnią wzajemne spojrzenia i wdzięczność za dar współmałżonka. Nie odkładajcie tych spotkań na później!

3. Troska o ochronę małżeństwa i rodziny

Kochające się małżeństwo w naturalny sposób tworzy rodzinę w zgodzie z Bożym planem. A to nasze rodziny – choć nieidealne – są najpowszechniejszą i najbardziej naturalną drogą prowadzącą do świętości. Przyglądając się życiorysom wielu świętych, nawet tych należących do duchowieństwa, zauważymy, że choć ich formacja zakonna czy seminaryjna była niezwykle ważna, to najczęściej wszystko zaczynało się w domu, przy rodzinnym stole. To rodzice, dziadkowie, najbliższe otoczenie wprowadzali ich w świat wiary. Żyjąc w codzienności wypełnionej Ewangelią, upodabniali swoje serca do Serca Jezusa. Dlatego Kościół, który jest wspólnotą uczniów Jezusa, nie może nie mówić o znaczeniu i wartości małżeństwa oraz rodziny. Co więcej, współpraca Kościoła i Państwa jest w tym wymiarze naturalna. Bo przecież polityka, rozumiana jako roztropna troska o dobro wspólne, ma w centrum stawiać człowieka i wspólnotę. Dlatego wzywamy do troski o ochronę prawną małżeństwa i rodziny. To właśnie małżeństwa i rodziny tworzą najlepszą przestrzeń wzrostu dla dzieci i bezpieczne wsparcie dla starszych rodziców. Żadne nowe prawo nie może tej ochrony małżeństwa i rodziny osłabić, wprowadzając formy zastępcze. W związku z tym apelujemy do wszystkich – szczególnie tych sprawujących władzę w naszym kraju – o roztropność w trosce o dobro wspólne.

4. Osoby żyjące w związkach nieregularnych

Chcielibyśmy skierować jeszcze kilka słów do tych, którzy żyją w różnego rodzaju sytuacjach nieregularnych. Jesteśmy przekonani, że wiele takich relacji przenika prawdziwa troska, głęboka więź i odpowiedzialność. Często również tęsknota – cicha, głęboka, czasem niewypowiedziana. Tęsknota za błogosławieństwem. Człowiek jest tak stworzony, że kiedy kocha, chce, żeby ta miłość była pełna, czyli prawdziwie pobłogosławiona. Nie tylko przez ludzi, ale i przez Boga. W sakramencie małżeństwa dzieje się coś, czego żaden notariusz, żaden podpis, żadna ludzka deklaracja nie może dać. Kiedy narzeczeni przyjmują ten sakrament z wiarą, to mogą doświadczyć tego, że złączył ich Bóg i “już nie są dwoje, lecz jedno ciało” (Mt 19,6). Dlatego sakrament małżeństwa to nie jest „religijny obowiązek”. To przywilej, do którego nasz Niebieski Ojciec zaprasza. Bo Bóg marzy o rodzinie, która jest domem dla miłości.

Chcielibyśmy Was zaprosić do spojrzenia na nauczanie Kościoła na temat sakramentu małżeństwa jako zaproszenia – kroku dalej i głębiej. Może dzisiaj istnieją przeszkody, które nie pozwalają Wam przyjąć tego sakramentu. Wierzymy jednak, że Bóg Was nie skreśla i zaprasza do kolejnego kroku wiary. Dla kogoś może być to poproszenie Jezusa o światło i prowadzenie. Dla kogoś sięgniecie po Boże Słowo. Dla kogoś zaangażowanie się w lokalne duszpasterstwo. Dla kogoś spowiedź po latach czy rozmowa z duszpasterzem i poszukanie Bożych rozwiązań.

Tych, którzy mogą dziś uregulować swoją sytuację, chcemy zaprosić, by odważyli się na ten krok. Ze wszystkimi jego pięknymi konsekwencjami, a zwłaszcza szczególną obecnością Boga w małżeństwie.

Tych wszystkich, dla których jest to bolesny temat, bo mają ogromną tęsknotę za sakramentami, chcemy zapewnić, że wciąż jesteście częścią Bożej rodziny – Kościoła. Nie jesteście wiernymi drugiej kategorii. Bo każdy z nas, jako uczeń Jezusa, został odkupiony za cenę Jego Krwi (por. 1P 1, 19). Każdy z nas przez Jego śmierć stał się dzieckiem Boga (por. 1J 3,1). Każdy z nas przez Jego zmartwychwstanie może wołać do Boga “Abba, Ojcze” (por. Rz 8,15). Każdy z nas może dziś powrócić do Ojca, który ma dobry plan na nasze życie, niezależnie od tego, jak bardzo by się ono skomplikowało.

5. Zakończenie i błogosławieństwo

Chcemy zakończyć ten list modlitwą i słowami papieża Leona XIV: „Umieśćcie Jezusa w centrum waszych rodzin, waszych działań i waszych wyborów. Pozwólcie swoim dzieciom odkryć Jego miłość i nieograniczoną czułość i starajcie się sprawić, by Go kochały tak, jak na to zasługuje”.

Niech Święta Rodzina z Nazaretu – Jezus, Maryja i Józef – będą dla nas wszystkich wzorem czułości, odwagi i zawierzenia. Niech ich dom, pełen prostoty i pokoju, stanie się inspiracją dla naszych domów, by były miejscem, gdzie mieszka miłość. Niech każda polska rodzina – niezależnie od sytuacji, w jakiej się znajduje – doświadczy bliskości Boga i ludzi, którzy ją wspierają.

Niech Bóg błogosławi wszystkim małżonkom, którzy każdego dnia na nowo wybierają siebie nawzajem. Niech umacnia rodziców w cierpliwości i czułości, dzieci w zaufaniu i radości, a duszpasterzy w mądrym i empatycznym towarzyszeniu.

Niech Jezus błogosławi osoby konsekrowane i duchownych, by w swoim powołaniu do bezżeństwa dla Królestwa Bożego potrafiły budować głębokie, przyjacielskie więzi.

Niech Boże błogosławieństwo spocznie na tych kobietach i mężczyznach, którzy rozpoznają swoje powołanie do małżeństwa, by potrafili je wypełnić trwałą i głęboką relacją.

Niech Boże błogosławieństwo spocznie też na wdowach i wdowcach, którzy cierpią z powodu śmierci współmałżonka. Niech nadzieja spotkania w domu Ojca będzie dla nich pocieszeniem.

Niech Duch Święty prowadzi małżeństwa bezdzietne, by odkryły miejsca, w których mogą posługiwać darem swojego duchowego ojcostwa i macierzyństwa, stawając się ramionami Boga.

Niech Jezus ukoi serca małżonków, którzy doświadczyli dramatu utraty dziecka i pozwoli im doświadczyć prawdy, że dla Boga wszyscy żyją.

Niech Niebieski Ojciec błogosławi małżeństwa w kryzysie, by potrafiły znaleźć miejsce wsparcia i odważyły się na trud wzrastania dla dobra swojej rodziny.

Niech Jezus w sposób szczególny prowadzi po pięknych, Bożych drogach te osoby, które żyją w sytuacjach nieregularnych.

Niech ten rok, który kończymy, będzie początkiem nowego czasu – czasu rodzin, które stają się prawdziwymi szkołami miłości.

Podpisali pasterze Kościoła katolickiego w Polsce
obecni na 403. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski
na Jasnej Górze, 22 listopada 2025 roku

Za zgodność:

✠Marek Marczak
Sekretarz Generalny
Konferencji Episkopatu Polski